Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 205 629 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

Przepisy przejściowe, a zasada działania nowego prawa wprost

poniedziałek, 26 września 2016 11:35

22.09.2016

 

Przepisy przejściowe, a zasada działania nowego prawa wprost

 

17 kwietnia 2007 roku Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał orzeczenie w sprawie dotyczącej wyrażonego przez urzędnika stanowiska w określonej sprawie. Można z tego orzeczenia wnioskować, że Skarb Państwa "odpowiada za wypowiedzi urzędnika, które ze względu na formę i okoliczności sprawiają wrażenie, że są oficjalnym stanowiskiem władz, a nie prywatną opinią" (sygn. C-470/03)

Zgodnie z powołanym orzeczeniem decydującym kryterium w kwestii, czy wypowiedzi urzędnika będą przypisane państwu jest to, czy adresaci tych wypowiedzi mogą w rozsądny sposób przyjąć w danych okolicznościach, że jest to stanowisko, które urzędnik wyraża w ramach swych kompetencji służbowych.                

 

Mając powyższe na uwadze należy poddać przy ocenie danego przypadku analizie wszelkie jego indywidualne elementy składowe, w szczególności zaś ustalić, czy konkretny urzędnik (funkcjonariusz):

  • posiada generalnie kompetencje w danej dziedzinie;
  • rozpowszechnia swe wypowiedzi pisemne przy użyciu oficjalnego papieru z nagłówkiem właściwego organu;
  • udziela wywiadów telewizyjnych w pomieszczeniu służbowym;
  • nie informuje, że jego wypowiedź ma charakter opinii prywatnej  i że odbiega ona od oficjalnego stanowiska właściwego organu;
  • właściwe organy państwa nie podejmują niezwłocznie kroków koniecznych do zatarcia powstałego u adresatów wypowiedzi urzędnika wrażenia, że chodzi o oficjalne stanowisko państwa.

(materiał Włodzimierza Zająca będzie na czerwono)

 

Opracował Włodzimierz Zając

Dyrektor Departamentu Prawa Społecznego Rządowego Centrum Legislacji

 

http://www.rcl.gov.pl/zalaczniki/artykul4.pdf

 

Publikacja współfinansowana przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

 

Dobre praktyki legislacyjne

Tezy

1. W polskim porządku prawnym obowiązuje zasada działania nowego prawa wprost. „Milczenie ustawodawcy, co do reguły intertemporalnej należy uznać za przejaw jego woli bezpośredniego działania nowego prawa, chyba, że przeciw jej zastosowaniu przemawiają ważne racje systemowe lub aksjologiczne”1).

 

2. W związku z zasadą zawartą w tezie 1, w przepisach przejściowych nie należy formułować przepisów o treści: „Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy tej ustawy.”.

 

OBJAŚNIENIE

W każdej sytuacji, gdy ustawa reguluje sprawy, które są już wcześniej uregulowane

prawnie, należy rozstrzygnąć kwestię konieczności użycia przepisów przejściowych2). Rozstrzygnięcia intertemporalne powinny być zawsze efektem świadomych decyzji legislatora i odnosić się do wszystkich aspektów międzyczasowych danego projektu.

 

Zgodnie z tezą 1, jeżeli w ustawie brak jest przepisów przejściowych, ustawę tę stosuje się od dnia jej wejścia w życie wprost i bezpośrednio do wszystkich stanów prawnych objętych jej zakresem podmiotowym i przedmiotowym. Innymi słowy, uniemożliwia to stosowanie innych przepisów niż przepisy nowe (przepisy w brzmieniu nadanym nowelizacją). Dlatego też nie ma potrzeby „potwierdzania”,określenie dodatkowych wymogów niezbędnych do rozpatrzenia wniosków na podstawie nowych przepisów, że od dnia wejścia w życie stosuje się nowe przepisy, co literalnie wynika z przepisów formułowanych według schematu zawartego w tezie 2.

W praktyce jednak wiele ustaw, zwłaszcza ustaw nowelizujących, zawiera takie przepisy. Analiza poszczególnych przypadków prowadzi do wniosku, że są one wprowadzane do projektów, gdy zmiany w przepisach dotyczą regulacji związanych z wydaniem decyzji administracyjnej, rozpatrzeniem wniosku czy przyznaniem uprawnień. Celem takiego rozwiązania legislacyjnego jest, jak należy przypuszczać:

  • usunięcie wątpliwości adresatów co do tego, jakie normy powinni oni stosować,
  • zapewnienie ekonomiki postępowania administracyjnego, aby sprawy w związku ze zmianą podstawy prawnej nie były umarzane i były kończone pod rządami nowego prawa,
  • zapewnienie ochrony interesów w toku.

Niewątpliwie publikacja mieści się w ramach orzeczenia ETS.

Czas, by publikacje za publiczne pieniądze były respektowane przez samych legislatorów oraz innych urzędników państwowych.                                             Ta publikacja nie jest dla stworzenia pozorów, że tworzone i stosowane prawo spełnia wymogi „dobrej praktyki legislacyjnej”.

 

W każdej sytuacji, gdy ustawa reguluje sprawy, które są już wcześniej uregulowane prawnie, należy rozstrzygnąć kwestię konieczności użycia przepisów przejściowych.

 

W ustawie z FUS jest przepis przejściowy art. 186 ust.2 pkt 1. Jest to przepis przejściowy określający, do jakich stanów prawnych mają zastosowanie przepisy ustawy z FUS (uzasadnienie do wyroku TK sygn. akt K 18/99). Przepis ten zgodnie z zasadami poprawnej legislacji odnosi się do   przepisów zmieniających.                 Zostało to potwierdzone w uchwale SN III ZP 6/99:

3. Według art. 186 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń  Społecznych, ten akt prawny, a więc i jego art. 152, ma zastosowanie do wniosków o świadczenia zgłoszonych od 1 stycznia 1999 r. A contrario - nie ma zastosowania do wniosków zgłoszonych przed tą datą. Od tej zasadniczej regulacji jest wyjątek - ustawa ma zastosowanie do wniosków o świadczenia zgłoszonych przed 1 stycznia 1999 r. jeżeli choćby jeden z warunków do uzyskania prawa do świadczenia został spełniony poczynając od 1 stycznia 1999 r. (art. 186 ust. 2 pkt 2). Przepis ten może dotyczyć także rodzinnego uposażenia sędziowskiego. Stanie się tak, gdy śmierć sędziego nastąpiła przed 1 stycznia 1999 r., uprawniony do świadczenia członek rodziny zmarłego (np. małżonek) zgłosił o nie wniosek przed tą datą, ale warunki do przyznania świadczenia spełnił po tej dacie (np. wdowa ukończy 50 lat lub stanie się niezdolną do pracy).”

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym (art. 2 Konstytucji), a więc tak rozumiany przepis art. 186 ust.2 pkt 1 dotyczy również żołnierzy zawodowych, którzy w dacie wejścia w życie ustawy z FUS byli na zaopatrzeniu emerytalnym, którzy nie zostali wymienieni podmiotowo w ustawie z FUS. A dodatkowo na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy o SUS nie zostali objęcie reformą ubezpieczeniową.

 

Dobra praktyka legislacyjna potwierdza, że przepisy zmieniające mają zastosowanie tylko do podmiotów, których dotyczy ustawa. Przypomnę, że publikacja jest za publiczne pieniądze w tym dofinansowanie z Unii Europejskiej

 

Jeżeli w ustawie brak jest przepisów przejściowych, ustawę tę stosuje się od dnia jej wejścia w życie wprost i bezpośrednio do wszystkich stanów prawnychobjętych jej zakresem podmiotowym i przedmiotowym.                                                                                                     

Innymi słowy, uniemożliwia to stosowanie innych przepisów niż przepisy nowe (przepisy w brzmieniu nadanym nowelizacją). Dlatego też nie ma potrzeby „potwierdzania”, określenie dodatkowych wymogów niezbędnych do rozpatrzenia wniosków na podstawie nowych przepisów, że od dnia wejścia w życie stosuje się nowe przepisy.

 

Jak wynika z ustawy z FUS:

  • tytuł ustawy - reguluje ona emerytury i renty z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – zakres przedmiotowy ustawy, brak odniesienia do wojskowej ustawy emerytalnej;
  • art. 1 ust 1-3 ustawy z FUS – przepis podmiotowy ustawy, wśród tych podmiotów nie ma żołnierzy zawodowych, którzy byli na zaopatrzeniu emerytalnym;
  • art. 6 ust. 3 ustawy o SUS (w brzmieniu pierwotnym) w związku z art. 6 ust.1 pkt13-18 – zakres podmiotowy, przepis ten zamknął krąg podmiotów włączonych do systemu ubezpieczeń społecznych, a wymienieni tam żołnierze zostali objęcie wielką reformą ubezpieczeniową.

„3. Obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają osoby wymienione w ust. 1 pkt 13-18, które podjęły służbę po dniu wejścia w życie ustawy”

 

Oraz

  • art. 1 wojskowej ustawy emerytalnej określa finansowanie zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych bezpośrednio z budżetu państwa, a nie    z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

 

Żołnierze, którzy byli na zaopatrzeniu emerytalnym oraz żołnierze, którzy pełnili służbę w dacie wejścia w życie ustawy z FUS i o SUS nie byli objęci systemem ubezpieczeń społecznych oraz byli  poza zainteresowaniem  Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy.

Z tego względu żaden przepis w dalszej części ustawy z FUS zgodnie z zasadami techniki prawodawczej oraz zasadami dobrej praktyki legislacyjnej nie mógł normować spraw wykraczający poza zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy  z FUS. Dotyczy to również przepisu zmieniającego art. 159 pkt 1 ustawy z FUS. 

 

W związku z tym, że zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy z FUS nie dotyczył żołnierzy zawodowych, którzy byli już na zaopatrzeniu emerytalnym, to przepisu           art. 159 pkt 1 ustawy z FUS nie można zgodnie z zasadami poprawnej legislacji i ZTP bezpośrednio stosować do stanów prawnych nieobjętych jej zakresem podmiotowym i przedmiotowym

Tak wynika z publikacji finansowanej z budżetu Państwa i dofinansowanej z Unii Europejskiej.

 

By  art. 159 pkt 1 ustawy z FUS miał zastosowanie do podmiotów nieobjętych zakresem podmiotowym ustawy z FUS ustawodawca powinien to wyraźnie dookreślić w  przepisie zmieniającym lub przepisach przejściowych np. następujący zwrot „Od 1 stycznia 1999 r. emerytury i renty przyznane od uposażeń osiągniętych przed tą datą na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym osób, o których mowa w art. 1 ust. 2, podlegają  waloryzacji na podstawie zmienionego przepisu.         Tak jak to uczyniono z naruszeniem ZTP oraz zasadami poprawnej legislacji w art. 179 ustawy z FUS gdzie jest mowa o jednorazowej dodatkowej waloryzacji.

 

Wprawdzie byłoby to naruszenie zasad poprawnej legislacji oraz ZTP ale dawałoby pozory, że działania organów państwa są zgodne z Konstytucją RP.

 

Ustawa z FUS w art. 180 ustawy nie odnosi się do wojskowej ustawy emerytalnej, osoby, którym w dniu jej wejścia w życie przysługują emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy i renty rodzinne na podstawie  ustaw wymienionych w art. 195,

tj. ustaw z:

  • 27 września 1973 r. o zaopatrzeniu emerytalnym twórców i ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 31, poz. 145 ze zm.),
  • 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia (jednolity tekst: Dz.U. z 1995 r. Nr 65, poz. 333 ze zm.),
  • 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.),
  • 1 lutego 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 1995 r. Nr 30, poz. 154 ze zm.),
  • 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin (Dz.U. Nr 23, poz. 99 ze zm.),
  • 17 maja 1989 r. o ubezpieczeniu społecznym duchownych (Dz.U. Nr 29, poz. 156 ze zm.), 17 (a nie 7 jak w art. 195 pkt 9 ustawy) października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz   o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450 ze zm.)

oraz

  • dekretu z dnia 4 marca 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 27, poz. 135 ze zm.),
  • art. 19a ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów   o zaopatrzeniu emerytalnym (Dz.U. Nr 36, poz. 206 ze zm.),
  • ustawy z dnia 14 grudnia 1990 r. o rewaloryzacji emerytur i rent dla osób, które ukończyły 80 lat, oraz o zmianie niektórych ustaw o zaopatrzeniu emerytalnym (Dz.U. Nr 92, poz. 540)

- zachowują prawo do tych świadczeń w wysokości ustalonej dotychczas.

Oraz Emerytury i renty, o których mowa w ust. 1, podlegają waloryzacji na zasadach określonych w ustawie.

 

Zapis zachowują prawo do tych świadczeń w wysokości ustalonej dotychczas w stosunku do żołnierzy zawodowych, którzy byli na zaopatrzeniu emerytalnym  pojawił się w art. 20 ustawy nowelizacyjnej z 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy       o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw(Dz.U.2003.1609). Jest to ponad cztery i pół roku po uchwaleniu ustawy z FUS       w pierwotnym jej brzmieniu.

 

Art. 20.Osoby, które w dniu wejścia w życie ustawy mają ustalone prawo do emerytur na podstawie przepisów ustaw, o których mowa w art. 6, 7 i 10, zachowują prawo do tych świadczeń.

 

Zapis Emerytury i renty, o których mowa w ust. 1, podlegają waloryzacji na zasadach określonych w ustawie. W stosunku do żołnierzy zawodowych, którzy byli na zaopatrzeniu emerytalnym w dacie wejścia w życie ustawy z FUS i o SUS nigdy nie został opublikowany w ustawie.

Tym samym naruszono Zasadę demokratycznego państwa prawnego.

 

Natomiast ustawa z FUS uchwalona 17 grudnia 1998 roku  zawiera przepis przejściowy (intertemporalny)  art. 186 ust.2 pkt 1 ustawy z FUS, który zgodnie z zasadami poprawnej legislacji i Zasadami techniki prawodawczej dotyczy przepisów zmieniających i stanowi:

„Przepisy ustawy stosuje się do wniosków o świadczenia zgłoszonych: począwszy od dnia wejścia w życie ustawy”.

 

Tak rozumiany przepis przejściowy został przedstawiony przez Trybunał Konstytucyjny  w uzasadnieniu do wyroku TK sygn. akt K18/99

A więc art. 159 pkt 1 stosuje się do wniosków zgłoszonych od dnia wejścia w życie ustawy na przyszłość dla podmiotów włączonych do systemu ubezpieczeń społecznych na mocy art. 6 ust.1 pkt 13-18 ustawy o SUS w związku z art. 6 ust 3 ustawy o SUS w brzmieniu ustalonym 13 października 1998 roku (Dz.U.1998.887).

 

Późniejsze nowelizacje art. 6 ust.3 ustawy o SUS (Dz.U.1999.1256) oraz uchylenie znowelizowanego przepisu art. 6 ust.3 ustawy o SUS (Dz.U.2003.1609). Dowodzi, manipulacji przepisami prawa dla celów ideologicznych, a nie prawnych. Jest  to naruszenie art. 2 i art. 7  Konstytucji RP o charakterze przestępczym. 

 

Z tego wynika, że funkcjonariusze publiczni w zmowie i porozumieniu poświadczają nieprawdę co do braku przepisu wyłączającego Nas z pod regulacji dokonanej poprzez art. 159 pkt 1 ustawy z FUS.

Publikacja w tym zakresie autorstwa  legislatora - Włodzimierza Zająca -  przeczy tym tezom. A z tego należy wyciągnąć inny wniosek, że  to przepis ustawy wyraźnie musi określić, iż działanie przepisów zmieniających zostaje rozszerzony na podmioty nie objęte zakresem podmiotowym ustawy.

A co za tym idzie: mamy tysiące wyroków politycznych, a nie opartych na przepisach prawa.

 

Opracował

tg


Podziel się
oceń
62
0

komentarze (4) | dodaj komentarz

Wojskowi Kalifatu wyszkoleni w „Imperium Dobra”

poniedziałek, 19 września 2016 18:33

Wojskowi Kalifatu wyszkoleni w „Imperium Dobra”

https://cyklista.wordpress.com/2016/09/18/wojskowi-kalifatu-wyszkoleni-w-imperium-dobra/


Podziel się
oceń
36
0

komentarze (1) | dodaj komentarz

biedny, jak prokurator

niedziela, 18 września 2016 23:30

Frankowicze i milionerzy na kredyt.                           Oto finansowy obraz polskich prokuratorów

 

Zbigniew Ziobro był gorącym zwolennikiem ujawnienia oświadczeń majątkowych prokuratorów

 

Money.pl przejrzał oświadczenia majątkowe prokuratorów, które decyzją Zbigniewa Ziobry są już dostępne publicznie.

Jaki obraz wyłania się z majątków śledczych?

To ludzie zamożni, ale też z wielkimi kredytami. Tylko 80, z ponad 260 prześwietlonych przez nas prokuratorów, może pochwalić się brakiem zobowiązań finansowych.                                           I ponad  połowa z nich wciąż jest "na minusie".

Jednak to, co widać już na pierwszy rzut oka, to inny formularz oświadczenia w porównaniu choćby z tymi, składanymi co roku przez parlamentarzystów. Prokuratorzy nie muszą bowiem podawać wartości posiadanych nieruchomości. Tym samym nie da się oszacować w pełni majątku śledczych, szczególnie, że nie znamy również lokalizacji domu lub mieszkania, która przecież w znaczącym stopniu wpływa na ich wartość.

Wycena jest więc raczej "dobrym zwyczajem", któremu hołduje ledwie garstka oskarżycieli.  Swoje domy wycenili Marek Sadowski, Lilianna Ciepłoch oraz Artur Wójcik. Reszta nie zadała sobie tego trudu i ograniczyła się do wpisania rodzaju i metrażu swoich licznych nieruchomości.

Bo ponadstumetrowy dom to już standard, a do tego dochodzą jeszcze często jedno lub dwa mieszkania, domek letniskowy i kawałek działki.       To w sumie pewnie ponad milion złotych, ale przy naszych wyliczeniach nie bierzemy go pod uwagę. Skupiamy się na gotówce, walucie, papierach wartościowych i ruchomościach, które ogółem dla wszystkich prokuratorów sumują się do 50 mln zł. To i tak mniej niż długi. Prokuratorzy zapożyczyli się bowiem łącznie na ponad 60 mln złotych.

Przestudiowaliśmy oświadczenia ponad 260 przedstawicieli prawa, podzielonych na kilka grup, dostępnych na stronie internetowej Prokuratury Krajowej. W ich skład wchodzi 50 osób, sprawujących swoje funkcje w centrali.                                

Do tego dochodzi druga grupa - przedstawicieli zamiejscowych wydziałów ds. walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną.                                  

Tych uzbierało się ponad 70.                                         Poza tym prokuratorzy regionalni i regionalnych (ponad 50) oraz 90 oddelegowanych do pracy w Instytucie Pamięci Narodowej - zarówno w komisjach Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu jak i biur lustracyjnych.

Najbogatsi prokuratorzy

Ponad 1,6 mln zł majątku zgromadził najbogatszy z nich - wspomniany wcześniej prok. Marek Sadowski. Uznaliśmy go za najbardziej majętnego w dużej mierze dlatego, że do obowiązku wypełnienia oświadczenia majątkowego podszedł rzetelnie i skrupulatnie. Do jego stanu posiadania dopisaliśmy bowiem m. in. dom o powierzchni 108 mkw. wart 650 tys. zł.

Poza tym, zatrudniony w Prokuraturze Generalnej Sadowski zgromadził ponad 550 tys. w papierach wartościowych, ma 240 tys. zł na koncie, a w garażu stoją dwa luksusowe auta - BMW X1  i Honda CR-V, każde warte prawie 100 tys. zł.

Przynajmniej milion złotych majątku ma jeszcze czworo prokuratorów.                                                    

Drugie miejsce zajął Jarosław Szubert z Łodzi z majątkiem przekraczającym 1,4 mln.                 Oskarżyciel uzbierał prawie milion złotych w gotówce. Na jego koncie jest bowiem ponad 900 tys. Do tego dochodzi prawie pół miliona w funduszach inwestycyjnych i kilka tysięcy w akcjach LC Corp. A gdyby dodać do tego jeszcze nieoszacowaną wartość 177-metrowego domu, to z pewnością prok. Szubert wyprzedziłby swojego kolegę po fachu ze stolicy.

Prokurator Grażyna Grodzińska i Jadwiga Jajuga-Lis również swój stan posiadania zawdzięczają ogromnej gotówce. Pierwsza ma na koncie przeszło 1,3 mln zł, a druga - niewiele ponad 1,1 mln. Do tego odpowiednio - mieszkanie spółdzielcze oraz dom o powierzchni 150 metrów.

Ostatnia milionerka to Ludmiła Gaertig.                       Ponad 600 tys. zł na koncie i niemal pół miliona w funduszach inwestycyjnych składają się w sumie na kwotę ponad miliona złotych. A do tego dom, mieszkanie i 5 działek.

Oczywiście niektórzy z nich mają również długi, których jednak nie wliczamy do majątku. Kredyt na niemal 67 tys. franków ma na przykład Andrzej Martyniuk, a na nieco ponad 15 tys. zł. - Piotr Stawowy.

Najbogatsi prokuratorzy (bez uwzględnienia nieruchomości)

Prokurator

Majątek

1. Marek Sadowski (Prokuratura Krajowa)

ok. 1,6 mln zł

2. Jarosław Szubert (Prokuratura Regionalna w Łodzi)

ok. 1,4 mln zł

3. Grażyna Grodzińska (Prokuratura Krajowa)

ok. 1,37 mln zł

4. Jadwiga Jajuga-Lis (Prokuratura Apelacyjna w Rzeszowie)

ok. 1,2 mln zł

5. Ludmiła Gaertig (Prokuratura Krajowa)

ok. 1,15 mln zł

6. Andrzej Martyniuk (Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu IPN Lublin)

ok. 862 tys. zł

7. Stanisław Bończak (Prokuratura Krajowa)

ok. 815 tys. zł

8. Piotr Stawowy (Oddziałowe Biuro Lustracyjne IPN w Krakowie)

ok. 801 tys. zł

9. Jarosław Chrzęst (Oddziałowe Biuro Lustracyjne w Łodzi)

ok. 772 tys. zł

10. Jarosław Fijałkowski (Prokuratura Krajowa)

ok. 697 tys. zł

Źródło: money.pl na podstawie oświadczeń majątkowych prokuratorów

Krajowa i IPN - tu się opłaca pracować

Prokuratorzy nie mogą narzekać na niskie zarobki. Spośród tych, którzy ujawnili swoje dochody (a nie mieli takiego obowiązku - mogli enigmatycznie napisać: "takie jak w PIT", z czego skorzystało wielu z nich), zdecydowana większość podawała kwoty rzędu 150-180 tys. zł. To miesięczny zarobek w kwocie 12-15 tys. zł brutto.

Nic więc dziwnego, że prokurator średnio może pochwalić się majątkiem rzędu 187 tys. zł, nie wliczając w to, rzecz jasna licznych nieruchomości. A brak własnego mieszkania, domu lub przynajmniej działki z rozpoczętą budową to, wśród badanych przez nas oskarżycieli, wyjątek (taka sytuacja dotyczy zaledwie 11 z 260 śledczych).

Dla porównania, prok. Jarosław Karalus z Prokuratury Generalnej jest współwłaścicielem  5 domów i 5 mieszkań, a na dodatek w swoim oświadczeniu majątkowym wpisał po dwa pawilony handlowo-usługowe, lokale użytkowe, garaże i niezabudowane działki.

Da się jednak zauważyć różnicę w majątku, która zależy w dużym stopniu od miejsca pracy. I tak zatrudnieni w Prokuraturze Krajowej mogą pochwalić się średnio 275 tys. zł (plus nieruchomości). Dobrze mają też ci, którzy pracują w biurze lustracyjnym oraz komisji ścigania zbrodni przeciwko narodowi polskiemu Instytutu Pamięci Narodowej. Tam średni majątek wynosi 182 tys. zł.

Z kolei w delegaturach zarobki są już gorsze. O ile prokuratorzy regionalni mają średnio 175 tys. zł, to już ci zwalczający korupcję i przestępczość zorganizowaną zdołali zgromadzić średnio "zaledwie" 140 tys. zł. To połowa tego, co oskarżyciele pracujący w centrali.

Bez grosza w portfelu? Życie na kredyt

Co jednak dość ciekawe, wysokie zarobki nie oznaczają beztroskiego życia. Aż 70 proc. prokuratorów musi na co dzień martwić się kredytem lub innymi zobowiązaniami finansowymi. Tylko niespełna 80 z 260 badanych nie musi martwić się długami.

A te zazwyczaj są pokaźne. Średnio śledczy musi oddać bowiem ponad 230 tys. zł. Rekordzistą jest Marcin Nowotny z krakowskiego oddziału IPN, który zdecydował się na zaciągnięcie kredytu walutowego i do spłaty pozostało mu ponad 320 tys. franków szwajcarskich. W przeliczeniu na złotówki daje to ponad 1,2 mln długu.

Zresztą nie tylko on zapożyczył się w obcej walucie. Podobny ruch wykonał co czwarty prokurator, którego oświadczenie majątkowe przejrzeliśmy. Zdecydowanie najwięcej jest "frankowiczów". W szwajcarskiej walucie swoje zobowiązania musi spłacać 60 prokuratorów. Kolejnych 12 wzięło kredyt w euro. Najpopularniejszy jest kredyt złotówkowy, który spłaca ponad 150 śledczych.

W efekcie aż 149 oskarżycieli musi oddać więcej niż ma, więc gdyby zaszła potrzeba natychmiastowej spłaty zobowiązań, konieczna byłaby sprzedaż nieruchomości. Na plusie jest mniej, bo zaledwie 120 prokuratorów.

Najgorzej, gdy kredyt muszą spłacać ci, którzy nie mają grosza w portfelu. A całkowity brak oszczędności na swoim koncie wykazało 35 śledczych.

Ale zarobki sięgające 180 tys. zł rocznie z pewnością pozwalają im na regularną spłatę zobowiązań.

Jakub Ceglarz

Polub Money.pl na Facebooku: 

==============================

dopisek admin (zrg):

przy tych biedakach, to każdy mundurowy jest krezusem pobierając od 1.700 do 4.500 zetów jałmużny.

Więc nic dziwnego, że:

a) nie widzą naszej dyskryminacji (której prezydent tez nie widzi; chore oczy???);

b) banki nie chcą nam (mundurowym "krezusom") udzielić kredytów na wsparcie wnuków na studiach, ani tez na sprzęt ortopedyczny.

 

Czekamy na informacje o "biedzie" tzw. sędziów, ponoć "niezawisłych"


Podziel się
oceń
19
6

komentarze (2) | dodaj komentarz

wniosek o skierowanie pytania/zagadnienia prawnego do...

czwartek, 15 września 2016 12:33

Sieradz, dnia 14.09.2016  roku

 

                   Sąd Apelacyjny w  ŁODZI

                        Wydział  Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

                                 

                

Wnioskodawca:  Zdzisław  Gągalski

                     - adres w aktach sprawy

                               

 

Sygn. akt: VIII U 1200/15

Wps: ........................... PLN

WNIOSEK

do apelacji

od wyroku Sądu Okręgowego w  Łodzi -  VIII Wydział  Pracy  i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 lutego   2016 roku                           

(a doręczonego mi w dniu  08.03.2016 roku),                                        

sygn. akt. VIII U 1200/15 oddalającego odwołania

z 27.04.2015 roku oraz 11.08.2015 roku

 

Apelacja wniesiona przez Powoda/Wnioskodawcę pismem z dnia  14.03.2016  roku

{poleconym (00)559007734106202606} za pośrednictwem Sądu Okręgowego – Sądu pacy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi.

 

Niniejszym –                                                                                                              

działając w imieniu własnym,  wnoszę

 

A.

o  przedstawienie  przez Sąd Apelacyjny – na zasadach art. 390 KPC –  Sądowi Najwyższemu do  rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego:

 

"Czy w świetle przepisów:

 

1.    art. 1 ust. 1- 2, art. 186 ust. 2 pkt 1  ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o

emeryturach    i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 1999 r., nr  162, poz.1118) w związku z § 2 ust. 2 załącznika do uchwały nr 147 Rady Ministrów (M.P.1991.310);

 

2.    wyroku  Trybunału Konstytucyjnego sygn. akt K  5/99  z dnia 22 czerwca 1999 roku (sygn. akt K. 5/99; Dz. U. z 15  lipca 1999 r. nr 61 poz. 678)-

- uznającego zgodność  art. 1 ust. 2 ustawy z FUS z art. 2 Konstytucji;

 

3. wyroku TK sygn. akt K 4 99 gdzie był badany art. 159 pkt 1 (sic! sentencja wyroku), a nie art. 6 ust. 1- 3 wojskowej ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym przez art. 159 pkt 1 ustawy z FUS.

Trybunał uznał art. 159 pkt 1 za zgodny z art. 2 Konstytucji RP ale zgodność ta nie może wykraczać poza obowiązujące przepisy prawa, tj. art. 186 ust. 2 pkt 1 i 196 ustawy z FUS (uchwała SN III ZP 6/99, wyrok TK sygn. akt K 30/99, uzasadnienie do wyroku TK sygn. akt K 18/99)

Dla przypomnienia uchwała III ZP 6/99:

Przepis art. 782 § 1, 1a i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (jednolity tekst: Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.),                       w brzmieniu nadanym przez art. 152 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118) nie ma zastosowania do osób, które uzyskały prawo do uposażenia rodzinnego przed dniem 1 stycznia 1999 r.

 

Według art. 196 ustawy, wchodzi ona w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
Zatem także I jej art. 152 zmieniający brzmienie art. 782 p.u.s.p.

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym (art. 2 Konstytucji). 

 

4. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 stycznia 2003 roku  (sygn.  SK 27/02)-

dopuszczalne było objęcie  art. 159 ustawy z FUS (zmieniającym zapis art. 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 roku o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin – Dz. U. z 1994 r., nr 10, poz. 36 – ze zm.)

byłych żołnierzy zawodowych,

którzy w dniu wejścia w życie ustawy z FUS mieli już ustalone prawo do świadczenia oraz pobierali to świadczenie na podstawie przepisów:

  • Ustawy z dnia 16 grudnia 1972 roku (Dz. U. z 1983 r., nr 29, poz. 139 późn. zm.);                                                                                                         zmienionej
  • Ustawą z dnia 10 grudnia 1993 roku ( Dz. U. z 1994 r.,  nr 10, poz. 36)". 

B.

( z ostrożności procesowej)

o przedstawienie  przez Sąd Apelacyjny   Trybunałowi Konstytucyjnemu  – trybie art. 193 Konstytucji RP – pytania  prawnego: 

"czy art. 6  ustawy z dnia 10 grudnia 1993 roku o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1994 r., nr 10, poz.36   z p.zm.) w brzmieniu nadanym przez art. 159 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku   o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 1999 r., nr 162, poz.1118)   w związku z art. 186 ust. 2 pkt 1 oraz art. 196 ustawy z FUS oraz art. 6 ust 3 ustawy o SUS w brzmieniu  pierwotnym i obowiązującym 20 grudnia 1999 roku w związku  § 2 ust.2 załącznika do uchwały nr 147 Rady Ministrów (M.P.1991.310) związku z wyrokiem TK sygn. akt K 5/99  jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 32, art. 64 ust. 1 art. 67 ust. 1 Konstytucji RP".

 

Uzasadnienie:

Cały materiał zaprezentowany w ww. apelacji,  a wniesionej za pośrednictwem Sadu Okręgowego – VIII Wydziału PiUS   jest uzasadnieniem niniejszego wniosku

 

Z uszanowaniem –

………………..

              (00)259007731028649616                                                                                                     nadano:15,09.2016 r.

Kopia dla strony pozwanej


Podziel się
oceń
111
4

komentarze (0) | dodaj komentarz

Skarga administracyjna na bezczynności i przewlekłość postępowania Ministra Obrony Narodo

wtorek, 13 września 2016 19:18

Sieradz, dnia  13.09.2016 r.       

 

                                             Wojewódzki Sąd Administracyjny

                                                           w Warszawie

                                                     

                               Za pośrednictwem     

         Ministra Obrony Narodowej                                                                                                                     Skarżący:             Zdzisław GĄGALSKI                                                                                             

                              Pułkownik WP w stanie spoczynku

                                 ul. J. Piłsudskiego .............. 

                                    98 – 200 Sieradz

          

Strona przeciwna:   Minister Obrony Narodowej.                                                                                                                         ul. Klonowa 1

                                00 – 909 Warszawa

 

Skarga administracyjna

na  bezczynności i przewlekłość postępowania

Ministra Obrony Narodowej

 

            Niniejszym, działając w imieniu własnym-                                                                

na  podstawie:

  • art. 2 Konstytucji RP art. 78, art. 81, art. 175, art. 176, art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
  • art. 7, art. 12, art. 15, art. 35 § 2-  § 3, art. 37 § 1 i  § 2, art. 156  i art. 157 KPA,  
  • art. 3 § 1 i 2, art. 50 § 1, art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 2002, nr 153, poz. 1270) -

 

wnoszę skargę  na  bezczynności  i przewlekłość w postępowaniu  Ministra Obrony Narodowej, które nie zakończyło się w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego.

 

 

Ministrowi Obrony Narodowej  zarzucam naruszenie:

 1.    art. 6 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności;

2.    art. 17 europejskiego Kodeksu dobrej administracji (przyjętego przez Parlament Europejski 6 września 2001 r.);

3.    art. 2, art. 7, art. 32, art. 78, art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

4.    art. 35 k.p.a.

poprzez  

a)    niewykonanie „Postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi- VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 czerwca 2016 roku, sygn. akt (VIII U 963/16)  w terminie określonym w art. 35 kpa;

b)    celowe i bezzasadne odwlekanie rozpoznania sprawy;

c)    usiłowanie wywarcia presji na Prezesa Sądu Okręgowego w Łodzi-  pismem  nr 5965/DSS  z dnia 23.08.2016 roku  - w celu zmiany  postanowienia  - przez dyrektora DSS MON płk Sławomira Filipczaka pomimo braku pisemnego  pełnomocnictwa lub upoważnienia od Ministra do reprezentowania Ministra. Takie upoważnienie posiada podsekretarz stanu -Pan Bartłomiej Grabski.

 

W związku z powyższym wnoszę o:

 1.    zobligowanie przez Sąd Ministra Obrony Narodowej do wykonania Postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi- VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 czerwca 2016 roku; sygn.  akt VIII U 963/16;

2.    zobligowanie organu do wydania w określonym terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo dokonania czynności bądź stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, które wynikają z przepisów prawa, oraz z uwzględnieniem art. 1, art. 186 ust. 2 pkt 1, ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach rentach z FUS (Dz. U. nr 162, poz. 1118)   w związku z § 2 ust.2 ZTP załącznika do uchwały nr 147 Rady Ministrów (M.P.1991.310);

3.     nałożenie grzywny na MON za przewlekłość i bezczynność w kwocie  dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2015  roku);

ewentualnie

zastosowanie się przez sąd orzekający do przepisu art. 304 § 2 k.p.k.  i zawiadomienie o przekroczeniu uprawnień i niedopełnieniu obowiązków służbowych przez płk Sławomira Filipczaka.

4.    przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność Skarżącego.

5.    zastosowanie  przez  Sąd  w sprawie  kosztów sądowych przepisów prawa określonych w art. 239 pkt 1 lit. d oraz art. 241 ustawy poppsa.

6.    Rozważenie przez Sąd możliwości zastosowania art. 304 § 2 KPK.

 

Poza tym:

Upoważniam organizację społeczną:

(STOWARZYSZENIE  ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH w STANIE SPOCZYNKU i REZERWY oraz ICH RODZIN) 

do udziału w postępowaniu w sprawie mojej skargi  na  bezczynność  Ministra Obrony Narodowej.  Upoważnienie w załączeniu.

 

Uzasadnienie:

1.    w dniu 24.03.2016 roku  otrzymałem z wojskowego organu emerytalnego (statio fisci SP) dokument zatytułowany: “ decyzja o waloryzacji emerytury wojskowej- nr EWU- 9814/1 z dnia 1 marca 2016 roku;                                                        zał. nr 1.

Stwierdziwszy istotne wady tego dokumentu - jako dokumentu w rozumieniu    art. 115  §14 kk – zarzuciłem naruszenie art. 107 § 1 kpa

2.    W dniu 04.04.2016 roku wniosłem do wojskowego organu emerytalnego „wezwanie do usunięcia braków formalnych decyzji z dnia 01.03.2016 roku  (EWU-9814/1)”, wytykając rażące naruszenia przepisów z zakresu  postępowania administracyjnego, a które to błędy formalne czynią decyzje  organunieważną;

zał. nr 2.

3.    W dniu 04.05.2016 roku za pośrednictwem poczty elektronicznej interweniowałem w WBE w związku z brakiem odpowiedzi na moje „wezwanie”;

4.    W dniu 08.05 2016 roku otrzymałem z WBE informację o skierowaniu mojego „wezwania” do SO w Łodzi, jako odwołanie w sprawie waloryzacji;                     zał. nr 3;

5.    W dniu 23.05. 2016 roku skierowałem do Sądu Okręgowego- Sądu Pracy  i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi pismo procesowe, wnioskując o uznanie przez Sąd braku właściwości rzeczowej i skierowanie “sprawy” do rozstrzygnięcia stosownie do właściwości organowi administracji publicznej  II instancji odwoławczej w sprawach administracyjnych, czyli do MON                                                                           – zał. nr 4;

6.    Sąd Okręgowy – Sąd Pracy I Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi wydał “Postanowienie” z dnia 15 czerwca 2016 roku(sygn, akt  VIII U 963/16)     - zał. nr 5;

7.    W dniu  19.07.2016 roku - z uwagi na przewlekłość postępowania, stosownie do postanowień art. 52 p.p.s.a. wystąpiłem do MON (za pośrednictwem poczty elektronicznej) o usunięcia naruszenia prawa

8.    W dniu 08.08.2016 roku otrzymałem z MON pismo (nr 3584/III/2016 roku  z dnia 04.08.2016 roku) informujące o tym ,,że „zostały podjęte działania....”;             - zał. nr 6;

9.    W dniu 08.09.2016 roku otrzymałem z DSS MON pismo (nr 5965/DSS, z dnia 23.08..2016 roku), podpisane nie przez Ministra, ani też „z upoważnienia Ministra, lecz przez Dyrektora DSS (z naruszeniem kompetencji), a  które dowodzi, że MON nie zamierza wykonać „Postanowienia Sądu Okręgowego  z dnia 15 czerwca 2016 roku; sygn. akt (VIII U 963/16);

- zał. nr 7.

 

A zatemm jak wynika z powyższego  – Minister:

  1. Nie wykonał „Postanowienia Sądu”;
  2. Nie zaskarżył tegoż Postanowienia;
  3. Przewleka postępowanie  (vide pismo MON nr 3584/III/2016 z dnia 04.08.2016 toku);
  4. Dyrektor DSS usiłuje wymóc presję na Prezesa Sądu Okręgowego w Łodzi (vide – pismo MON nr 5965/DSS, z dnia 23.08.2016 roku);
  5. Naraża mnie na dodatkowe straty materialne i zdrowotne

Wysoki Sądzie-

Skoro Ministerstwo Obrony Narodowej, działa na podstawie przepisów:

  • ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej  (Dz. U.   z 1996 r. Nr 10, poz. 56 z późn. zm.);
  • ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. 2003 r. Nr 24,  poz. 199 z późn. zm.);
  • zarządzenia Nr 160 Prezesa Rady Ministrów z dnia 24 października 2006 r.     w sprawie nadania statutu Ministerstwu Obrony Narodowej (M. P. Nr 76, poz. 768);
  • Regulaminu Organizacyjnego Ministerstwa Obrony Narodowej.

 

A art. 1 pkt 1 kpa stanowi, że kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie  przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, jak również art. 6 kpa stanowiący, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa -

- a istotą sporu  nie jest problem waloryzowania mojego świadczenia lecz odmowa wojskowego organu emerytalnego (statio fisci SP)  uchylenia/unieważnienia wadliwej decyzji administracyjnej z 01.03.2016 roku,  wydanej   z rażącym naruszeniem prawa, co –                                                                                                                 w świetle zapisów Konstytucji, ustaw oraz rozporządzeń MON,  jak również w świetle ugruntowanego orzecznictwa sądowego -                                                                       

podlega zaskarżeniu w organie II instancji administracyjnej, czyli MON.

Vide:

1.    Postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi – VIII Wydział Pracy I Ubezpieczeń Społecznych  z dnia 15 czerwca 2016 roku (sygn. akt: VIII U 963/16 - sprawa   z powództwa pułkownika Zdzisława Gągalskiego;

2.    Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie – XIV Wydział Pracy  I Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 stycznia 2016 roku (sygn. akt: XIV U 2753/15)-sprawa z powództwa majora Władysława Karasińskiego;

3.    Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie  -XIV Wydział Pracy   I Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 stycznia 2016 r. (sygn. akt XIV U 3279/15- sprawa z powództwa pułkownika Jana Biesiagi;

4.    Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2011 r. II UZ 46/10;

5.    Wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2012 roku – sygn. akt II sab/wa 447/11-  sprawa z powództwa pułkownika Jerzego Wachowicza -

- to oznacza, że-                                                                                                           

Ministerstwo Obrony Narodowej:

  • zaprzecza wyżej przytoczonym przepisom, które  ustaliło.
  • lekceważy nie tylko mnie, jako emeryta, ale również zapadłe w sądach orzeczenia (wyroki, postanowienia);
  • działa na moja szkodę majątkową i finansową przekraczającą wg stanu na dzień zaskarżenia 200.000 PLN.

 

Wysoki Sądzie-

Wnioskuję, by Sąd przyjął również argumenty  zawarte w załącznikach, jako dowody  w sprawie.

Z uwagi na powyższe, niniejsza skarga administracyjna na przewlekłość i  pozostawanie w bezczynności  przez Ministra Obrony Narodowej jest zasadna.

 

Z  uszanowaniem

Zdzisław R. GAGALSKI

(00)259007731029535413

 

Kopia dla strony pozwanej

 

 

Wykaz załączników do skargi administracyjnej:

  1. Decyzja o waloryzacji emerytury wojskowej
  2. Wezwanie do usunięcia braków formalnych
  3. Odpowiedź WBE na moją interwencję
  4. Pismo procesowe do Sądu Okręgowego w Łodzi (VIII U 963/16)
  5. Postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi (VIII U 963/16);
  6. Pismo MON nr 3584/III/2016 z dnia 04.08.2016 roku
  7. Pismo MON nr 5965/DSS z dnia 23.08.2016 roku
  8. Upoważnienie dla „Stowarzyszenia”;

 

 

 


Podziel się
oceń
224
0

komentarze (3) | dodaj komentarz

środa, 28 września 2016

Licznik odwiedzin:  845 544  

Kalendarz

« wrzesień »
pn wt śr cz pt sb nd
   01020304
05060708091011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

O moim bloogu

emerytem byc

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 845544

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl